There seems to be an error with the player !
Rozmiar tekstu

Start

Od autora

Naczelnym hasłem prezentowanego opracowania są słowa Cypriana Norwida " Jeżeli chcesz mieć przyszłość, znaj swoją przeszłość"

Pragnę przedstawić i tym samym ocalić od zapomnienia kilka pokoleń rodaków.

Ludzi którzy w swoim działaniu pełnym patriotyzmu i bezinteresowności  płacili za swoje zaangażowanie ogromną cenę.

Doznanych prześladowań w więzieniach i długoletnim pobytem w łagrach na "Nieludzkiej Ziemi".

Często swoim życiem udowadniali  jak zachować tożsamość narodową.

Zasłużyli tym, aby pamięć o nich nie zaginęła.

Jest koniecznym, skrótowe nawet  bardziej hasłowe zaprezentowanie Okresu naszych dziejów z tej najnowszej historii Polski tak często pomijane obecnie lub przeinaczane.

Rzadko się zdarza, żeby to samo pokolenie walczyło o Niepodległość Ojczyzny, niepodległość tą ubierało w formy państwowe i potem ponownie walczyli o jej odzyskanie.

Opracowanie zawiera dużą ilość dokumentacji fotograficznej, co pozwala przeglądającym spojrzeć tym ludziom w twarz.

Ludziom którzy wywalczyli niepodległość by przekazać ją następnym pokoleniom Polaków.

Czas mija bardzo szybko, wypaczenia okresu stalinowskiego szybko ulegają zapomnieniu.

Dobrze jest patrząc na te fotografie wspomnieć losy tych ludzi, którym Polska tak dużo zawdzięcza.

Bardzo chciałbym aby to opracowanie, przybliżyło zainteresowanym dzieje Pastwa Polskiego w pierwszej połowie XX wieku.

Pokazani ludzie - Mieszkańcy Kresów Północno Wschodnich Rzeczypospolitej Polskiej - swoją powinność w stosunku do Ojczyzny spełnili i należy się Im Pamięć i Szacunek.


O autorze

Janusz Bohdanowicz Janusz Bohdanowicz syn Franciszka zawodowego podoficera Wojska Polskiego urodził się 24 czerwca 1922 r. w Wilnie. Uczęszczał do Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta w Wilnie. Zaprzysiężony 15 października 1942 r. przez dowódcę plutonu  Garnizonu miasta Wilna, Dzielnicy Kalwaryjska kpt. rezerwy Aleksandra Dowmarowicza ps. „Burza”. W Garnizonie miasta Wilna służył do 15 kwietnia 1944 r. Zagrożony aresztowaniem został odkomenderowany do 7. Brygady Armii Krajowej Okręgu Wileńskiego por. Wilhelma Tupikowskiego ps. „Wilhelm. Służył do rozbrojenia przez wojska NKWD 18 lipca 1944 r. Został aresztowany i osadzony w obozie Miedniki Królewskie, skąd 28 lipca 1944 r. wywieziony w głąb ZSRR do Kaługi, a następnie do obozu pracy leśnej w Średnikach.  Do Kraju powrócił 5 stycznia 1946 r. i zamieszkał w Krakowie. W styczniu 1948 r. przeniósł się do Gdańska, a od 2005 r. mieszka w Warszawie.

Przewodniczący Środowiska Żołnierzy 7. Brygady „Wilhelma”, Prezes Środowiska Wileńskiego  Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Gdańsku, a następnie w Warszawie, członek Komisji Historycznej Okręgu Wileńskiego, b. vice prezes Zarządu Okręgu Wileńskiego, b. członek Rady Naczelnej Związku, b. członek Prezydium Zarządu Głównego, b.Przewodniczący Komisji Współpracy z Młodzieżą Szkolną Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Od 18 kwietnia 2011 r. Prezes Okręgu Wileńskiego ŚZŻAK. 

Projektował i nadzorował odbudowę cmentarza-kwatery żołnierzy 7. Brygady w Skorbucianach (Litwa), nadzorował bieżące remonty zabytkowego kościółka w Skorbucianach.